Cümle: Bir fennin veya bir sanatın medarı münakaşa olmuş meselesinde, o fennin ve sanatın haricindeki adamlar ne kadar büyük ve alim ve sanatkar da olsalar, sözleri onda geçmez, hükümleri delil olmaz…… (Bediüzzaman)
Bu cümle sanki akılda olan bir şeyin belirli bir kalıba oturması gibi geliyor bana. Demek ki ifade çok önemli insanın anlamasında, yani söyleyen kisinin onu mantık süzgecinden geçirmiş olarak söylemesi gibi. Ama burda şu an için anlama bakacak olursak anlamın da bir sağlamlığını hissesederiz. Yani insanların bir konuda bilgi sahibi olmadan o konu hakkında yorum yapmaları ya da daha da önemlisi kendileri için bir karara varmaları. Bu nasıl oluyor derseniz benim anladığım insanlar hislerin ve akıllarının ayırımını yapamamalarıdır. Yani anlık kazançları uzun vadedeki kazançlara tercih etmek diye de tanımlayabilirim. peki hisleri kontrol etmek gereklimidir diye soracak olursanız bence gerekli. Niçini ise hissetmişizdir ki bazen başkalarının kaybetmelerini arzu edebiliyoruz, bu ise benim ve tahminimce genelin olmasını istediğimiz adelet anlayışına aykırı diye düşünüyorum. Peki hissedebilirsin ama davranışa geçmedikçe problem yoktur desek doğru olurmu?Doğrudur,fakat biraz önceki noktranın yani karar verirken hislerin karışmasını engellemek benim kanaatimce çok zordur.Dolayısıyla böyle hislerin bizde olduğunu bilmek ve karar verirken bunları hesaba katmak gerek diye düşünüyorum. Ek olarak bulunduğumuz ortamda kişiler fikir beyanında bulunurlarken fikirlere değer verme yetimiz de yine başlangıçtaki cümle merkezli olması sağlıklı olur kanısındayım………..
Feyzullah
