Sonsuzluk anı

bir anlam ver ey an hayatıma
bir dokunuş lazım yalnızlığıma
soğdu tenim kaldım kaldırımlarda
bir hayat dikilsin mezarlığıma.
olmasa yarını ölümün
hayatın anlamsızlığı hergün
sonsuzluk içimde bir sır
acıları sineme sürgün.
Feyzullah SARI

Üstü Kalsın – Cemal Süreyya

Vazgeçişler

Kıramazdı insan sevdiğini
kalbinde onca yıl beslediğini
hal olur ki… Yıkılıştır aslında
farketmez sildiğini..

Niçin

Ben neyim sorusu akla gelince
Cevabı sanki iki cümle
Yaşamak doyasıya…
Sevmek ölesiye…
                      Feyzullah SARI

Utansın – Necip Fazıl Kısakürek

Tohum saç, bitmezse toprak utansın!
Hedefe varmayan mızrak utansın!
Hey gidi küheylân, koşmana bak sen!
Çatlarsan, doğuran kısrak utansın!
Eski çınar şimdi Noel ağacı;
Dallarda iğreti yaprak utansın!
Ustada kalırsa bu öksüz yapı,
Onu sürdürmeyen çırak utansın!
Ölümden ilerde varış dediğin,
Geride ne varsa, bırak utansın!
Ey binbir tanede solmayan tek renk,
Bayraklaşmıyorsan bayrak utansın!
                                    Necip Fazıl Kısakürek

Han Duvarları -Faruk Nafiz Çamlıbel

Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar…
Gidiyorum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu’ya
İlk sevgiye benzeyen ilk acı, ilk ayrılık!
Yüreğimin yaktığı ateşle hava ılık,
Gök sarı, toprak sarı, çıplak ağaçlar sarı…
Arkada zincirlenen yüksek Toros dağları,
Önde uzun bir kışın soldurduğu etekler,
Sonra dönen, [...]

Gülüşün, Şehir, Güneş

Sessiz, sakin bir sabahta
O anın hatırası ayaklanmakta.
Güneş ve gülüşün
Hayata bir ilham olmakta.

Ve sonra şehir gelir akla
Ne kadar arka planda olsada
Yalnızlığı anlatır
Kalbin en derin anılarına

İşte şair, işte şiir
Sana meyletmemek elde midir?
Olma istersen yanımda
Sevmek acı çekmektir aslında.
                                          Feyzullah SARI

Adını Sen Koy

Ve günlerden birgündü
Adam konuştu, hüzünlü
Çocuklar gibi ağlayarak
Ve hayat yalnızlıkla buluştu
Yeniden seslendim varlığıma
Tekrar varmıydı hayatta
Ama onulmaz yaralar açılmış
gönlünün en derin damarlarına
Git gide bir bahar oldu
Sanki ümitler hayat buldu
Hayaline aldandım serabın
Bu da eninde son buldu
Ve son söz gerekse birşeye
Son olduğuna inanmalı bir kere
İrade ödünçse hislere
At artık kendini bilinmez menzillere.

Yağmur – Dursun Ali Erzincanlı

Var eden’in adıyla insanlığa inen NUR
Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından
Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur
Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından
Rahmet vadilerinden boşanır ab-i hayat
En müstesna doğuşa hamiledir kainat.
Yıllardır boz bulanık sular yudumladım
Ya o zaman bul bi çare sen işini bilirsin
Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları
Yağmur,seni bekleyen bir tas da ben olsaydım
Hasretin alev [...]

Anlatamıyorum – Orhan Veli Kanık

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim
Şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerin kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.
                                                  Orhan Veli Kanık